فرزندم محتوای غیراخلاقی می بیند چکارکنم ؟

0
19 مشاهده


اغلب والدین در واکنش به تماشای محتوای غیراخلاقی در موبایل فرزندشان یا دچار یاس و و خودسرزنشی نسبت به نوع رابطه با فرزندشان می‌شوند یا نمی‌توانند خونسردی‌شان را حفظ کنند و عکس‌العملی نشان می‌دهند که اوضاع را بدتر می‌کند. والدین باید خونسردی‌شان را حفظ کنند.

والدین معمولا اتفاق های مربوط به بلوغ جنسی یا کنجکاوی بچه‌ها نسبت به مسائل جنسی را یک اتفاق غیرمنتظره و شوک‌آور تلقی می‌کنند. درحالی که همان‌قدر که اتفاقاتی مانند از پوشک گرفتن بچه، از شیر گرفتن او یا چهار دست و پا راه رفتنش طبیعی هستند، بلوغ جنسی، آگاهی از بدن و کنجکاوی نسبت به این مسائل هم جزئی از فرآیند رشد انسان است.

 پس اگر والدین متوجه کنجکاوی و حساسیت فرزندش نسبت به مسائل جنسی شد و در موبایل و تبلت شخصی او عکس و فیلم غیراخلاقی مشاهده کرد، اولین واکنش باید واکنشی عاقلانه و به دور از تصمیمات هیجانی باشد.

معمولا والدین در مواجهه با این مسئله سریعا روحیه خود را می‌بازند و می‌گویند: «این چه بلایی بود سرمان آمد؟»، «بچه من که تا دیروز سرش توی کتاب و درسش بود»

دسته‌ای دیگری از والدین هم خودشان را سرزنش می‌کنند. مثلا می‌گویند: «من چه مادر بدی هستم که متوجه این موضوع نشدم». یعنی دچار احساس گناه می‌شوند که انگار به خاطر کم‌توجهی آن‌ها فرزندشان به تماشای محتوای غیراخلاقی گرایش پیدا کرده است.

این واکنش‌ها باعث بروز حجم زیادی از هیجانات و افکار منفی می‌شود که واکنش‌های نسنجیده را هم به دنبال دارد. مثلا مادر، اینترنت خانه را قطع می‌کند یا پدر موبایل بچه را از او می‌گیرد یا دستور می‌دهد که دیگر نباید با دوستانی که من فکر می‌کنم ماجرا زیر سر آنهاست در ارتباط باشی!

توصیه ما به والدین این است که قبل از این رفتارها و تصمیمات هیجانی اول از همه خودشان را کنترل کنند. والدینی که بر رفتار و هیجانات خود کنترل ندارند نباید انتظار داشته باشند که فرزندشان به آن‌ها اعتماد کند و درباره مسائل حساسیت‌برانگیز با آنها راحت باشد. پس طبیعی است که از راهی مثل مخفی کردن یا اعتماد کردن به دوستان دنبال پاسخگویی با این کنجکاوی‌های طبیعی برود.

واقعیت این است که رشد کودک یک مسیر دارد و ما به عنوان والد اگر بخواهیم در برهه‌های حساسی مثل نوجوانی در مواجهه با فرزندمان درست عمل کنیم باید بذر این عمل درست را از قبل بکاریم. والدین باید در طول مسیر رشد، ذهنشان را در اختیار کودک قرار بدهند و از کودک هم بخواهد ذهنش را در اختیار آن‌ها قرار بدهد.

بعضی از والدین خودشان مثل یک هندوانه دربسته یا یک صندوقچه قفل‌شده هستند ولی از فرزندشان انتظار دارند که تمام افکارش را برای آن‌ها بازگو کند.

در موقعیت‌های مختلف والدینی، ما باید به کودک این اطمینان را بدهیم که برای او یک پایگاه قابل اطمینان و قابل اتکا هستیم. هیچ اشکالی ندارد اگر به فرزند در آستانه نوجوانی‌مان بگوییم: «تو داری بزرگ می‌شوی و ممکن است من نتوانم خیلی از دغدغه‌های تو را درک کنم. اما دوست دارم تو کمکم کنی تا دنیا و افکارت را بفهمم و درک کنم» این دست رفتارها کودک را به سمتی می‌برد که اولین مرجع هر سوال و هرپرسشی که برایش پیش می‌آید؛ حتی درباره مسائل جنسی والدینش باشند. چون والدینش را آدم‌هایی دیده که قرار نیست از سوال‌های او درباره مسائل حساسیت‌برانگیز برآشفته بشوند، ساختار روانی‌شان به هم بریزد و تبدیل به آدم‌هایی عصبانی و غیرقابل پیش‌بینی بشوند. به گزارش سیناپرس، پس یک پیشگیری خوب این است که قبل از اینکه کودک به سن کنجکاوی درباره مسائل جنسی برسد به او این اطمینان را بدهیم که من نسبت به همه سوال‌ها و کنجکاوی‌های تو پذیرش دارم و هرچه باشی تو را دوست دارم.

به روی نوجوان نیاورید تا حرمت‌ها حفظ بشود

اما اگر ما والدینی بودیم که این مسیر را طی نکردیم و فهمیدیم که کودک سابق و نوجوان فعلی ما تصمیم گرفته جواب سوال‌ها و کنجکاوی‌های ذهنی‌اش را خودش پیدا کند کار سخت‌تری داریم.روزی پدر یا مادر لپ‌تاپ فرزندش را باز می‌کند و با محتواهای غیراخلاقی روبه رو می‌شود. توصیه من به عنوان روان‌شناس این است که در عین حفظ خونسردی در ابتدای امر این موضوع را به روی فرزندمان نیاوریم. در قدم اول لپ‌تاپ را ببندید و به نوجوان چیزی نگویید.

این کار دو مزیت دارد.

اول اینکه در اصطلاح روی شما به روی فرزندتان باز نمی‌شود و حریم و حرمتی در این بین شکسته نمی‌شود.

دوم مزیتش هم این است که اعتماد نوجوان به شما سرجایش باقی می‌ماند. درست است که والدین در این لحظه می‌توانند مچ فرزندشان را بگیرند و فرزند هم مسلماً خطاکاری‌اش را می‌پذیرد اما در عمل والدینش را به چشم افرادی می‌بیند که مدام وسائل شخصی او را چک می‌کنند و او را می‌پایند.

این احساس پاییده شدن یکی از بدترین احساسات برای فرزندان در چارچوب یک خانواده است و اثرات بسیار سویی روی رفتار آن‌ها دارد. 

اما این به معنای رها کردن اوضاع نیست. بعضی از والدین تصمیم می‌گیرند که موضوع را به فرزندشان نگویند اما خودآگاه یا ناخودآگاه رفتارهایی بروز می‌دهند که تاثیرات بدتری دارد. مثلا ناگهانی وارد اتاق فرزندشان می‌شوند یا دنبال فرصتی هستند تا در غیاب او موبایلش را بررسی کنند. این رفتارها به وسواس واضطراب در والدین منجر می‌شود که اگر طولانی مدت ادامه پیدا کند تبدیل به بیماری خواهد شد و البته کمکی هم به حل مشکل فرزندشان نخواهد کرد.

علت را کشف کنید

نادیده گرفتن گرایش نوجوان به سمت محتوای غیراخلاقی باید با یک هوشمندی از طرف والدین همراه باشد. بهتر است این وظیفه را والدین همجنس برای دختر یا پسر به عهده بگیرند یا آن را به نزدیکان همجنس مثل خاله و عمو بسپارند. به این صورت که در موقعیت‌هایی با نوجوان همراه بشوند و سر حرف درباره کنجکاوی‌های جنسی را باز کنند: «من وقتی همسن تو بودم راجع به فلان موضوع سوالات زیادی داشتم». «یک بار از مادربزرگت فلان سوال را پرسیدم و او هم اینطوری جواب داد» طرح مسائلی از این دست کم‌کم موضع نوجوان را خواهد شکست و او با شما درباره دغدغه‌های مربوط به مسائل جنسی که در ذهنش دارد گفت‌و گو می‌کند یا حداقل به آن‌ها اشاره می‌کند. به گزارش سیناپرس، در مرحله بعد می‌شود به اتفاق مذکور یعنی محتوای غیراخلاقی که در وسیله شخصی نوجوان دیده‌ایم هم اشاره کنیم. این‌جا جایی است که می‌توانیم بفهمیم اصلا نوجوان ما چرا به سمت دیدن محتوای غیراخلاقی گرایش پیدا کرده است.

گاهی پای اضطراب در میان است

خیلی از نوجوان‌ها متوجه ماهیت عکس و فیلم‌های غیراخلاقی که در اینترنت می‌بینند، نیستند از اینرو آگاهی دادن در مرحله‌ای که اعتماد نوجوان را جلب کرده ایم مهم است. برای او بگوییم که آیا نمی‌داند این دست محتواها اغلب غیرواقعی و اغراق‌شده هستند؟ آیا می‌داند که این محتواها اکثرا به خاطر تبلیغات تولید می‌شوند و به همین خاطر هیچ پشتوانه‌ای از واقعیت ندارند؟

در این مرحله شاید متوجه بشویم که کودک فقط کنجکاو بوده است. جایی اسمی یا تعریفی را شنیده و در اینترنت جست‌وجو کرده است. از دوستانش چیزی را شنیده و خواسته خودش ببیند. بهترین راهکار برخورد با این نوجوان این است که اولااین مسئله را زیاد به روی او نیاوریم و مرتبا به‌صورت مستقیم درباره آن صحبت نکنیم. سطح آگاهی‌اش را بالا ببریم و او را نسبت به هدف و مقصود این دست محتواها در فضای مجازی آگاه کنیم.

ایجاد سرگرمی، تنها نگذاشتن او در خانه و پاسخ مقتضی به سوال‌ها و دغدغه‌هایش در زمینه مسائل جنسی احتمالا تا حد زیادی این رفتار را در او کاهش می‌دهد و از بین می‌برد.

اما گاهی بیماری اضطراب و وسواس شدید باعث گرایش نوجوان به سمت محتوای غیراخلاقی می‌شود. در حالت مزمن شخص به دیدن این دست محتواها اعتیاد پیدا می‌کند. البته در این حالت هم از نظر روان‌شناسی بعید است که نوجوان به خاطر لذت جنسی به دیدن محتوای غیراخلاقی اعتیاد پیدا کند. در واقع بیماری‌های زمینه‌ای دیگری مانند وسواس و اضطراب که به خاطر رفتارها یا نوع تربیت والدین در سنین پایین‌تر به وجود آمده، در سن نوجوانی به صورت این سبک از اعتیاد بروز و ظهور پیدا می‌کند.

اگر متوجه این موضوع در فرزندمان شدیم باید هرچه سریع‌تر موضوع را با یک روان‌شناس درمیان بگذاریم. وقتی این اضطراب به عنوان یک بیماری روانی از بین برود اعتیاد او به دیدن محتوای غیراخلاقی یا هرمدل وسواس و اعتیاد دیگری از بین خواهد رفت.

 

نظر بدهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید