علل بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود؟

0
8 مشاهده


۱۰بیش فعالی به حالت غیرعادی یا غیر طبیعی از فعالیت اشاره دارد. بیش فعالی اغلب برای افرادی که با این افراد بیش از حد فعال درگیر هستند مانند معلمان، کارفرمایان و والدین بسیار دشوار است. افراد بیش فعال متاثر از شرایط خودشان و نحوه برخورد دیگران با آنها، اغلب دچار اضطراب و افسردگی میشوند اما آیا می دانید علل بیش فعالی چیست؟

افرادی که بیش فعال هستند ممکن است مشکلات دیگری را نیز درباره ناتوانی در حفظ تمرکز داشته باشند. برای مثال، بیش فعالی ممکن است در مدرسه یا کار مشکلی ایجاد کند و ممکن است روابط با دوستان و خانواده را تحت تاثیر قرار دهد. این امر به نوبه خود می تواند منجر به حوادث و آسیب های جدی شده و خطر ابتلا به سوءمصرف الکل و مواد مخدر را افزایش دهد.

بیش فعالی ویژگی های مختلفی دارد، از جمله :
– جنبش ثابت و دائم
– رفتار پرخاشگرانه
– رفتار ضربتی (تکانشی)
– به راحتی پریشان شدن

بیش فعالی اغلب، خود نشانه ای از علل دیگری مانند بیماریهای روانی و پزشکی است و یکی از اختلالات اصلی مرتبط با بیش فعالی، اختلال بیش فعالی کمبود توجه یا ADHD است. ADHD یک اختلال است که باعث می شود شما بیش از حد فعال، بی توجه و پرتحرک شوید. این وضعیت معمولاً در سن پایین دیده می شود، اما برخی افراد ADHD را ممکن است در بزرگسالی نیز تجربه کنند.
بیش فعالی قابل درمان است و البته برای حصول بهترین نتایج، تشخیص زودهنگام و درمان اولیه لازم است.

علل بیش فعالی چیست؟

بسیاری از مردم فکر می‌کنند کمبود توجه و بیش فعالی نتیجه تربیت نادرست و فرزندپروری نامناسب است در حالی که این باور اشتباه است و نباید والدین را به دلیل داشتن چنین فرزندانی سرزنش کرد.

در حقیقت گفته می‌شود این اختلال در ۸۰ درصد موارد اساس وراثتی و خانوادگی دارد و ۲۰ درصد موارد نتیجه یک آسیب مغزی و یا هر عامل محیطی دیگر است. مهمترین قسمت مغز که مسئول بروز علایم در این کودکان است قسمتهایی از لوب پیشانی است که مسئول کنترل و مهار پاسخ‌های انسان است.

کودکان بیش فعال و کم توجه توانایی در مهار پاسخ‌ها را به طور مطلوب بدست نیاورده‌اند بنابراین آنها در هنگام مواجهه با یک محرک نمی‌توانند از اطلاعات موجود و تجربیات قبلی برای پاسخ دادن استفاده کنند بنابراین رفتارهایشان بدون فکر و بدون توجه به مسائل یاد گرفته شده قبلی است. همچنین آسیب‌های حین تولد به مغز ممکن است در شکل‌گیری این اختلال نقش داشته باشد.

تولد زود هنگام و وزن کمتر از طبیعی داشتن، واردآمدن ضربه‌های شدید به سر، مصرف الکل یا سیگار در دوران بارداری یا مواجهه مادر با هرگونه عامل سمی یا عفونت در حاملگی نیز می‌تواند از عوامل خطرساز برای پیدایش ADHD باشد.

این اختلال در پسرها ۹-۲ برابر بیش از دخترها دیده می‌شود و معمولا از سن ۳ سالگی خود را نشان می‌دهد.

علت بیش فعالی کودکان

تاثیر مواد غذایی در پیدایش بیش فعالی

تصورات زیادی در خصوص تأثیر موادغذایی در پیدایش علایم این کودکان وجود دارد و حتی باعث شده برخی از والدین قوانین سختی برای تغذیه این کودکان بگذارند و آنها را از خوردن شکلات، کاکائو و مواد رنگی محروم کنند اما تاکنون هیچ یافته علمی معتبری مبنی بر این که رژیم غذایی خاصی می‌تواند علت این اختلال باشد یافت نشده است اما بهرحال افزودنی‌های خوراکی و نوشابه‌های گازدار، مصرف زیاد کاکائو و شکلات در رژیم غذایی یک کودک سالم هم نباید زیاد دیده شود.

علت به وجود آمدن ADHD احتمالا ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. احتمالا این کودکان در بخش های مربوط به توجه و تمرکز در مغز دچار نقص جزئی هستند. از عواملی که می توانند در بروز این اختلال موثر باشند سیگار کشیدن و یا مصرف الکل در دوران بارداری توسط مادر است.

بیش فعالی می تواند ناشی از اختلالات ذهنی و جسمی باشد. رایج ترین ها آنها عبارتند از:
– ADHD
– پرکاری یا داشتن بیش از حد هورمون تیروئید
– اختلالات مغزی
– اختلالات سیستم عصبی
– اختلالات روانی

شناخت علائم ADHD

در کودکان، بیش فعالی ممکن است منجر به مشکل در تمرکز آنها در مدرسه شود. آنها همچنین ممکن است رفتارهای ضربتی مانند موارد زیر را از خود بروز دهند:
– صحبت کردن بدون نوبت
– پریدن در حرف دیگران
– ضربه زدن به دانش آموزان دیگر
– تحرک بیش از حد
بزرگسالانی که بیش فعالی دارند، ممکن است موارد زیر را نشان دهند:
– مشکل تمرکز در کار
– گستره کوتاه احاطه در کارها
– مشکل یادآوری اسامی، اعداد یا اطلاعات

اگر درمورد وضعیت خود ناراحت هستید، ممکن است اضطراب یا افسردگی در شما پیشرفت کند. بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی احتمالاً این علائم را در کودکی هم نشان داده اند.

علت بیش فعالی کودکان چیست

ADHD چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر شما یا فرزندتان علائم بیش فعالی و ADHD دارید با روانپزشک خود صحبت کنید. روانپزشک درباره نشانه های رصد شده توسط شما با تمرکز بر زمانی که علائم شروع شده و تغییرات اخیر در سلامت کلی شما، سؤالاتی خواهد پرسید. همچنین آنها داروهایی را برای درمان بیماری تجویز خواهند کرد. پاسخ درست به این سوالات به روانپزشک شما کمک خواهد کرد تا مشخص کند که چه نوع فعالیتی بیش از اندازه شما را تحت تاثیر می دهد و اینکه آیا حال شما بدتر شده است یا فقط اثرات جانبی دارو در شماست.

مهم است که به منظور تشخیص صحیح، اطلاعات درستی به روانپزشک خود بدهید تا بتوانید به طور موثر درمان خود را پیش ببرید.

ADHD چگونه درمان می شود؟

اگر دکتر شما فکر کند که بیش فعالی شما به دلیل یک بیماری پس زمینه‌ای ایجاد شده است، ممکن است داروهایی برای درمان این بیماری تجویز کند. شرایطی که بر این قسمت های بدن شما که در زیر به آن اشاره شده تأثیر بگذارد اغلب به درمان بیش فعالی کمک می کند:
– تیروئید
– مغز
– سیستم عصبی

روانپزشک همچنین ممکن است یک آزمایش خون یا ادرار را برای بررسی سطح هورمون شما توصیه کند، زیرا ADHD ممکن است ناشی از عدم تعادل هورمونی نیز باشد. به عنوان مثال، ممکن است اختلال در هورمون تیروئید یا هورمون های دیگر شما وجود داشته باشد.
بیش فعالی همچنین می تواند به یک اختلال احساسی مرتبط باشد. در این مورد، شما توسط یک متخصص بهداشت روان، درمان خواهید شد. متخصص علائم شما را برای بررسی وضعیتی که دارید، تجزیه و تحلیل می کند. هنگامی که بیماری تشخیص داده می شود، ممکن است به شما دارویی داده شود تا بتوانید بیش فعالی را کنترل کنید.

درمان بدون دارو

رفتار درمانی شناختی و گفتگو درمانی شیوه های رایج برای درمان بیش فعالی هستد.
هدف رفتار درمانی شناختی تغییر الگوهای تفکری و رفتاری است. گفتگو درمانی شامل بحث در مورد نشانه های شما با یک درمانگر است. درمانگر می تواند به شما درباره چگونگی مقابله با بیماری و کاهش اثرات آن آموزش هایی بدهد.

درمان با دارو

هنگامی که اینگونه درمانها کافی نباشند، ممکن است برای کنترل علائم نیاز به مصرف دارو داشته باشید. این داروها اثر آرام بخش دارند و برای هر دوی کودک و بزرگسالان تجویز می شوند. برخی از این داروها عبارتند از:
– دکسمتیلفنیدیت (فوسالین)
– دکستروآمفتامین و آمفتامین (آدرال)
– دکستروآمفتامین (دکسیدرین، دگزواستات)
– لیسایدامفتامین (ویوانس)
– متیل فنیدات (ریتالین)

بیشتر بخوانید: 

بعضی از این داروها اعتیادآور هستند. پزشک یا روان پزشک پس از تجویز دارو، مصرف شما را تحت نظارت خود قرار خواهد داد.
همچنین ممکن است به شما توصیه شود که از محرک هایی که باعث تشدید علائم می شوند اجتناب کنید که دو تا از مهمترین آنها کافئین و نیکوتین هستند.

نظر بدهید

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید